Trends in diabetes en diabetesgeassocieerd nierfalen
De prevalentie van diabetesgeassocieerd nierfalen in de VS nam toe tussen 1988 en 2008 in verhouding met de toegenomen diabetesprevalentie. In de groep met diabetes bleef de prevalentie van nierfalen evenwel stabiel, ondanks een toegenomen gebruik van hypoglycemiërende medicatie en remmers van het renine-angiotensine-aldosteronsysteem (RAAS).
Diabetes is de belangrijkste oorzaak van nierlijden in de gedustrialiseerde wereld. Met de tijd kan de prevalentie van diabetesgeassoieerd nierfalen toenemen door de in omvang toenemende diabetespopulatie, of afnemen door de implementatie van diabetesbehandelingen.
Ian de Boer (University of Washington, Seattle) en collega's bestudeerden de trends in de VS. Hiertoe analyseerden ze de gegevens uit de Third National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES III) van 1988-1994 (N=15.073), NHANES 1999-2004 (N=13.045), en NHANES 2005-2008 (N=9.588). Deelnemers met diabetes werden gedefinieerd aan de hand van HbA1c-waarden van minstens 6,5%, het gebruik van hypoglycemiende middelen, of beide (n=1.431 in NHANES III; n=1.443 in NHANES 1999-2004; n=1.280 in NHANES 2005-2008).
Toenames
- De prevalentie van diabetesgeassocieerd nierfalen in de Amerikaanse populatie bedroeg 2,2% in NHANES III, 2,8% in NHANES 1999-2004, en 3,3% in NHANES 2005-2008.De prevalentie nam toe in verhouding tot de stijgende prevalentie van diabetes, zonder evenwel te veranderen in de diabetespopulatie.
- In de diabetespopulatie nam het gebruik van hypoglycemiende middelen wel toe van 56,2% in NHANES III tot 74,2% in NHANES 2005-2008.
- Het gebruik van RAAS-remmers nam in dezelfde populatie toe van respectievelijk 11.2% tot 40.6%.
- De prevalentie van verminderde glomerulaire filtratiesnelheid nam toe van respectievelijk 14,9% tot 17,7%, en de prevalentie van albuminurie daalde van respectievelijk 27,3% tot 23,7%, maar dat was niet statistisch significant.