Nanobots om obstakels op te heffen
Zonder dat we er erg in hebben, is de nanotechnologie in ons leven gedrongen. Ook in de geneeskunde, ook al zijn de controles in de geneeskunde veel strenger. Neemt niet weg dat nanotechnologie een nieuwe elegante methode is om werkzame stoffen af te geven.
De auteurs bespreken de therapeutische mogelijkheden bij aandoeningen zoals trombo-embolie (CVA, atherosclerose) van afgifte van geneesmiddelen op de plaats waar ze nodig zijn. Je kan dan lagere doses geven dan met de klassieke afgiftesystemen en zo verlaag je meteen het bloedingsrisico.
Door observatie van bloedplaatjes zijn de vorsers op het volgende idee gekomen. Nanopartikels kunnen situaties van metabole stress herkennen. De vorsers hebben daarom nanopartikels op basis van tPA gevormd. In vitro en in vivo (bij muizen) slaagt dat "intelligente" geneesmiddel erin om het stolsel op te lossen. Bij de klassieke toediening heeft tPA een smalle therapeutische breedte. Als je een hogere dosis van tPA toedient, loopt de patiënt een hoger risico op bloedingen.
tPA bekleed met nanopartikels geraakt moeilijk doorheen de endotheelbarrière, waardoor de eventuele extravasculaire effecten van tPA verminderen. De auteurs maken zich sterk dat die nieuwe wijze van afgifte zou kunnen worden gecombineerd met andere technieken om de bloedsomloop in het betrokken gebied te herstellen.
Die nieuwe methode verbreedt het indicatieterrein. De langetermijnveiligheid van nanopartikels moet echter nog worden onderzocht en ook moet nog worden onderzocht hoe ze precies worden geëlimineerd. Aangezien het gaat om stoffen op de atomaire schaal, weten we ook nog niet welke effecten ze hebben op de celstructuren en de kern.