Spoedartsen delen meppen uit
"Zelfs als de hele gezondheidssector staakt en de huisarts onbereikbaar is of wil zijn, dan nog staat de deur van de spoed open om mensen te helpen. Gelukkig. We hopen dat wie deze deur wil sluiten geen kans krijgt van een minister die toegankelijkheid zeer belangrijk vindt."
Dat schrijft dokter Jan Stroobants, voorzitter van de Belgische vereniging van spoedartsen (BeCEP) in een open brief aan minister van sociale zaken en volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD). Hij wijst erop dat aangepaste zorg tegemoet moet komen aan echte zorgnood en niet aan een overdreven zorgvraag waar de maatschappij een hoge prijs voor betaalt. Welnu, stelt de BeCEP, "niet-planbare zorg leunt aan bij werkelijke zorgnood." Dit vergt echter bijzonder zware inspanningen van de spoed en dus is hulp voor ondersteuning van spoed en MUG's welkom. "Eerder dan onze patiënten onterecht te stigmatiseren door te stellen dat ze die hulp niet nodig hebben", aldus Stroobants in onverbloemd taalgebruik.
1733
De spoedartsen zien het regeerakkoord wel zitten. Het benadrukt immers duurzaamheid, EBM en medisch handelen met gezond verstand. Dogma's en kwalijke buitenlandse experimenten zijn uit den boze. En precies daarom vindt de BeCEP dat de overheid aandachtig naar Groot-Brittannië moet kijken. "Terwijl België met volle overtuiging het 1733-systeem wil doordrukken omdat dit elders zo goed zou werken, is het aangewezen de kwalijke gevolgen van het identieke 111-systeem in de Britse NHS te bestuderen," zo luidt het.
Stroobants verwijst ook naar Nederland waar begin de jaren 2000 een getrapte spoedgevallengeneeskunde opgeld maakte. "Daaraan dienden we ons zonder discussie te spiegelen," aldus de voorzitter. "Hoewel het model momenteel verlaten wordt wegens 'niet onderbouwd'." Nederland opteert nu voor een volledig geïntegreerde spoedgevallenopvang in een medisch verantwoorde setting. Daar zij alle actoren met verschillende competenties tegelijk bij betrokken."