Vitiligo onder behandeling met pembrolizumab: een gunstige prognostische factor?
Meerdere studies hebben gesuggereerd dat het optreden van vitiligo tijdens de behandeling van melanoom een merker zou kunnen zijn voor een betere prognose. Dit wordt nu bevestigd door een Franse prospectieve cohortstudie van 67 patiënten.
De patiënten werden opgenomen in een fase 1-studie van pembrolizumab, een monoklonaal humaan antilichaam gericht tegen het PD-1. De huid van deze 67 patiënten werd tijdens elk bezoek volledig onderzocht op tumoraal vlak, maar ook voor het opsporen van gelokaliseerde of veralgemeende vitiligo. Een kwart van deze patiënten (n = 17) heeft tijdens de behandeling vitiligo ontwikkeld (met als mediaanwaarde 126 dagen na het opstarten). Bij de eindresultaten, na een mediaan opvolgperiode van 441 dagen, bleken de patiënten die vitiligo ontwikkeld hadden een betere respons op de behandeling met pembrolizumab te hebben dan de andere: 3 (18%) hebben een volledige respons vertoond, 9 (53%) een partiële respons, 3 (18%) een tumorstabilisatie en slechts 2 (12%) een verdere progressie van de ziekte. Bij een eindbalans van de 50 patiënten die geen vitiligo ontwikkeld hadden tijdens de behandeling, vertoonden er slechts 4 (8%) een volledige respons, 10 (20%) een partiële respons, 1 (2%) een stabiele ziekte en 35 (70%) een tumorprogressie (p = 0,002 ten opzichte van de vitiligogroep).