De vrouwelijke identiteit
Drie films die recentelijk op dvd verschenen kennen krachtige vrouwelijke protagonisten. In 'Le Sorelle Macaluso' liefst 5 zussen, in 'ADN' moeder en dochter en in 'Promising Young Woman' doet Carey Mulligan het op haar eentje.
Sisters are doing it for themselves
Voor Le Sorelle Macaluso verfilmde de Italiaanse theatermaker en filmregisseur Emma Dante net als bij haar debuutfilm Una via a Palermo (2013) een toneelstuk dat zij zelf schreef. Andermaal situeert ze het verhaal in haar thuisstad Palermo.
Maak kennis met de vijf zussen Maria, Pinuccia, Lia, Katia en Antonella - de jongste een kleuter, de oudste een jaar of 20. Ze zijn op elkaar aangewezen in een wat vergaan appartement aan de rand van de stad. De duiven die ze op hun zolder koesteren, zorgen net als de stad en de zee voor sprankelende tableaus vol van nostalgie.
Als de zussen naar de bruisende badplaats Mondello trekken, waar het een en al levensvreugde is, ontstaat spontaan een dansscène met alle badgasten. De kijker krijgt niet te zien wat er zich op het einde van die dag voltrekt maar je voelt de rest van de film door hoe daar een drama plaatsvond dat de zussen de rest van hun leven zal tekenen.
In flashbacks en flashforwards spelen twaalf actrices de vijf zussen in hun jeugd, als volwassen vrouwen en op hoogbejaarde leeftijd. De vijf actrices die de jonge zusjes spelen kregen op het Filmfestival van Venetië de prijs voor beste actrice toegekend. De nostalgie krijgt letterlijk nog meer weerklank door onder andere klassieke muziek van Erik Satie en Meravigliosa creatura, een rocknummer van Gianna Nannini. Le Sorelle Macaluso zal hoog in de eindejaarslijstjes eindigen.
Le Sorelle Macaluso is uit op dvd bij Remain in Light.
DNA versus identiteit
In ADN vertolkt fotomodel en actrice Maïwenn (die de film ook regisseerde) Neige, een gescheiden moeder met drie kinderen die nauw contact houdt met Emir, haar Algerijnse grootvader die met dementie in een bejaardentehuis woont.
We komen vrij snel te weten dat Emir haar en nog jongere leden van de familie onder zijn hoede nam toen zij in hachelijke thuissituaties verzeilden. Wanneer een groot deel van de familie Emir bezoekt, komt Neige met een boek op de proppen dat aan de hand van foto's en teksten het leven van haar grootvader schetst. Dat is niet naar de zin van haar verzuurde moeder, schitterend vertolkt door Fanny Ardant. We zien hoe dysfunctioneel de familie is en vooral de verscheidenheid tussen de diverse leden. Gelovig of niet gelovig, vrijgevochten of traditioneel. Wanneer de grootvader sterft, stijgen de onderlinge spanningen ten top en belandt Maïwenn in een identiteitscrisis waardoor ze haar DNA (vandaar de titel) wil ontrafelen.
In 2011 won Maïwenn de juryprijs in Cannes met het intense Polisse. ADN biedt meer plaats voor nostalgie, al zorgen de intermenselijke relaties er evenzeer voor beklijving. De ruzies en het gekibbel (die scène bij de begrafenisondernemer) zijn bijwijlen hilarisch in beeld gebracht, net als de magnifieke actrices met naast Maïwenn en Ardant ook Marina Vacth. Zo is de scène in de hamam van een onaardse schoonheid en die waarin Maïwenn aan Ardant zowel haar liefde als walging betuigt onvergetelijk. Grote klasse.
ADN is uit op DVD bij Remain in Light.
Meer dan veelbelovend
Net als bij Le Sorelle Macaluso ontdekken we pas laat in Promising Young Woman welk drama zich voltrok in het leven van het hoofdpersonage Cassie (schitterende rol van Carey Mulligan die de hele film draagt). Emerald Fennell (bekend van de televisiereeks Killing Eve) die met Promising Young Woman haar regiedebuut maakte licht evenwel een tipje van de sluier op bij het begin van de film.
Bij Cassie is duidelijk niets wat het lijkt. Ze woont nog bij haar ouders, ziet er als een 'girl next door' uit, maar leidt een soort van een dubbelleven. 's Nachts duikt ze onder in de wereld van groezelige nachtclubs waar ze zich beschonken laat meenemen door op het eerste gezicht bekommerde heren. Een ontmoeting met een oude studiegenoot lijkt haar leven op een 'gezonder' pad te brengen maar zoals gezegd is niets wat het lijkt.
Eigenlijk weet u best inhoudelijk niets meer over deze pittige prent. Wel dat Fennell niet voor niets een Oscar kreeg voor het beste originele scenario. Niet alleen het script is origineel, ook de beeldtaal is ongezien. Gegoten in roze meisjeskleuren lijkt het hoofdpersonage soms op een 'Barbie from hell'. Zelf omschreef Fennell Promising Young Woman als een vergiftigde popcornprent. De film is hoogst entertainend maar laat u lang na het verlaten van de zaal nog denken: "Wat heb ik nu gezien?"
Promising Young Woman is uit op dvd bij Remain in Light.